تراکنش های مونرو چگونه خصوصی می مانند؟ 3 ابزار اصلی
تراکنش های مونرو (Monero) با هدف حفظ حریم خصوصی طراحی شده اند. در بلاکچین بیت کوین، آدرس ها و مبالغ پرداخت ها عمومی اند و گاهی می توان آن ها را با کمک اطلاعات بیرونی به افراد مرتبط کرد. مونرو برای کمتر شدن این افشا از سه ابزار استفاده می کند: آدرس مخفی برای گیرنده، امضای حلقوی برای پنهان کردن منبع وجه و RingCT برای پنهان کردن مبلغ. در ادامه می بینیم هر ابزار چه کاری انجام می دهد.
فهرست مطالب
آدرس مخفی و گیرنده تراکنش
آدرس مخفی یا Stealth Address، آدرسی یک بارمصرف است که نرم افزار فرستنده برای پرداخت به گیرنده می سازد. گیرنده می تواند آدرس عمومی خود را به دیگران بدهد، اما پرداخت ها روی بلاکچین به آدرس های یک بارمصرف متفاوتی می روند. در نتیجه، ارتباط مستقیم آن ها با آدرس عمومی گیرنده آشکار نیست. طبق توضیح آدرس مخفی در مستندات مونرو، کیف پول با کلید مشاهده، پرداخت های مربوط به خود را پیدا می کند؛ برای خرج کردن وجه به کلید خرج نیاز است. شناسایی یک پرداخت دریافتی، به معنی فهمیدن هویت فرستنده نیست.
امضای حلقوی و فرستنده تراکنش
امضای حلقوی یا Ring Signature، وجهی را که واقعاً خرج می شود در میان چند «خروجی» دیگر از بلاکچین قرار می دهد. خروجی یعنی رکورد دریافت وجه در یک تراکنش قبلی. فرستنده با کلید خصوصی خود و کلیدهای عمومی این خروجی ها امضا می سازد. شبکه می تواند معتبر بودن امضا را بررسی کند، بدون اینکه بداند کدام عضو حلقه واقعاً خرج شده است. امضای حلقوی تراکنش های مونرو به امضای صاحبان خروجی های دیگر نیاز ندارد؛ آن ها لازم نیست آنلاین باشند یا در ساخت تراکنش مشارکت کنند.
RingCT و پنهان ماندن مبلغ
RingCT، کوتاه شده Ring Confidential Transactions، مبلغ پرداخت را از دید عموم پنهان می کند. مخفی بودن مبلغ به معنی کنار گذاشتن بررسی حساب ها نیست. شبکه با استفاده از اثبات های رمزنگاری بررسی می کند که تراکنش معتبر باشد و پول اضافه ایجاد نشود. گیرنده مبلغ دریافتی را در کیف پول خود می بیند، اما ناظر عمومی آن را نمی بیند. کارمزد تراکنش همچنان عمومی است. طبق تاریخچه رسمی RingCT، این قابلیت در ژانویه ۲۰۱۷ وارد شبکه شد و از سپتامبر همان سال برای تراکنش های عادی الزامی شد.
آیا تراکنش های مونرو کاملاً ناشناس اند؟
این ابزارها حریم خصوصی را تقویت می کنند، اما ناشناس ماندن در هر شرایطی را تضمین نمی کنند. برای مثال، اگر کاربر خودش اطلاعات پرداخت را همراه نامش منتشر کند، پنهان بودن جزئیات روی بلاکچین جلوی آن افشا را نمی گیرد. افشای کلیدها یا آسیب دیدن دستگاه هم می تواند اطلاعات خصوصی را در معرض خطر قرار دهد. پرسش های متداول رسمی مونرو نیز بر نبود تضمین صددرصدی تأکید می کند. پس «خصوصی بودن تراکنش» را نباید با «ناممکن بودن شناسایی کاربر» یکسان دانست.
برای آشنایی با ثبت عمومی تراکنش ها، توضیح بلاکچین به زبان ساده را هم بخوانید.
