توکن

توکن در کاربرد رایج بلاکچینی، دارایی یا واحدی است که روی یک شبکه تعریف می شود و قواعد انتقال و ثبت موجودی آن را قرارداد یا برنامه مشخص می کند. این مفهوم را نباید همیشه با دارایی بومی شبکه یکی دانست. برای مثال، یک شبکه می تواند دارایی مخصوص پرداخت کارمزد داشته باشد و در کنار آن میزبان توکن های متعدد باشد. مطالب بلاک چین به فهم این تفاوت کمک می کنند. نام و نماد کوتاه یک توکن نیز برای تشخیص هویت آن کافی نیست.

توکن ها می توانند نقش های متفاوتی داشته باشند: نماینده امتیاز، دسترسی به خدمت، مشارکت در رأی گیری یا موقعیت مالی باشند. این کاربردها به قواعد همان پروژه وابسته اند و از واژه «توکن» به تنهایی نتیجه نمی شوند. استانداردهایی مانند ERC-20 روش های مشترکی برای ثبت موجودی و انتقال فراهم می کنند، نه تأیید اعتبار اقتصادی پروژه. در مقابل، NFT برای شناسه های متمایز به کار می رود. پیش از مقایسه دو دارایی، شبکه، قرارداد، عرضه و اختیارات تعریف شده در آن ها را جداگانه بشناسید.

در مطالب دیفای ممکن است توکنی نماینده یک سپرده یا موقعیت باشد؛ داشتن آن الزاماً با نگهداری مستقیم دارایی پایه یکسان نیست. همچنین اجازه خرج کردن توکن با انتقال معمولی تفاوت دارد و باید متن درخواست بررسی شود. دریافت توکن رایگان یا نمایش آن در کیف پول، دلیل معتبر بودن پروژه یا قابل فروش بودن دارایی نیست. راهنماهای محصولات قدیمی را با توجه به تاریخ و وضعیت پشتیبانی بخوانید. این آرشیو برای شناخت کاربردها و محدودیت هاست، نه تضمین ارزش یا پیشنهاد خرید توکن مشخص.