بلاک چین

بلاک چین یا زنجیرهٔ بلوکی، روشی برای ثبت و هماهنگ سازی داده ها میان اعضای یک شبکه است. در این ساختار، اطلاعات در بلوک ها قرار می گیرند و هر بلوک با ارجاع رمزنگاری شده به بلوک قبلی به زنجیره متصل می شود. گره های شبکه داده ها را بر اساس قواعد مشخص بررسی می کنند و سازوکار اجماع به هماهنگ شدن آن ها دربارهٔ وضعیت معتبر دفتر کل کمک می کند. این ترکیب، امکان بررسی سابقهٔ داده ها و شناسایی تغییرات را فراهم می سازد.

همهٔ بلاکچین ها ساختار و سطح دسترسی یکسانی ندارند. در شبکه های عمومی، مشارکت و مشاهدهٔ داده ها طبق قواعد شبکه برای طیف گسترده تری از کاربران امکان پذیر است؛ در شبکه های مجوزدار، نقش ها و دسترسی ها برای اعضای مشخص تعریف می شود. روش رسیدن به اجماع نیز متفاوت است و همهٔ شبکه ها به استخراج یا حتی دارایی بومی نیاز ندارند. میزان تمرکززدایی، حریم خصوصی و قطعیت ثبت تراکنش ها باید با توجه به طراحی هر شبکه بررسی شود.

بیت کوین از بلاکچین برای ثبت و اعتبارسنجی انتقال دارایی استفاده می کند و اتریوم اجرای قراردادهای هوشمند و برنامه های متنوع را نیز پشتیبانی می کند. کاربرد این فناوری به انتقال رمزارز محدود نیست؛ ثبت دارایی های دیجیتال و بعضی قابلیت های بازی بلاکچینی نمونه های دیگری از آن هستند. مطالب این برچسب به شناخت مفاهیم پایه، تفاوت شبکه ها و ارتباط زیرساخت بلاکچین با کاربردهای آن می پردازند.