ایردراپ

ایردراپ یا Airdrop یکی از روش های توزیع توکن در پروژه های رمزارزی است که در آن بخشی از دارایی میان گروهی از کاربران تخصیص می یابد. هدف می تواند معرفی یک پروژه، گسترش استفاده از محصول، قدردانی از مشارکت کنندگان یا توزیع حق مشارکت در تصمیم های یک پروتکل باشد. ایردراپ به روش تخصیص اشاره دارد، نه به یک نوع خاص از ارز؛ کاربرد و ویژگی های توکن توزیع شده به طراحی همان پروژه بستگی دارد.

پروژه ها برای انتخاب دریافت کنندگان از معیارهای متفاوتی استفاده می کنند؛ از سابقهٔ فعالیت و استفاده از یک محصول تا نگهداری دارایی یا مشارکت در جامعهٔ کاربران. برخی برنامه ها با اسنپ شات، وضعیت نشانی ها را در یک زمان یا ارتفاع بلاک مشخص ثبت می کنند و برخی دیگر روش های متفاوتی دارند. شناخت بلاک چین کمک می کند تفاوت میان داده های ثبت شدهٔ شبکه، امتیازهای داخل برنامه و توکن نهایی روشن شود. هیچ یک از این روش ها شرط مشترک و الزامی همهٔ ایردراپ ها نیست.

توزیع ممکن است به صورت ارسال مستقیم به نشانی کاربران انجام شود یا به ثبت درخواست دریافت، موسوم به Claim، نیاز داشته باشد. در هر حالت، شبکهٔ توکن و سازگاری کیف پول اهمیت دارد. در برنامه های موسوم به ایردراپ رایگان نیز پرداخت نکردن بهای خرید توکن را باید از کارمزد احتمالی شبکه و شرایط مشارکت جدا دانست. مطالب این برچسب، سازوکار توزیع، معیارهای دریافت، مراحل تخصیص و ارتباط ایردراپ با اکوسیستم پروژه ها را توضیح می دهند؛ دریافت سهم توکن و امکان انتقال آن نیز تابع قواعد اعلام شدهٔ همان برنامه است.